بسم الله الرحمن الرحيم

توضيح اين كه بنده دركتاب «ژرفايي قرآن و شيوه هاي برداشت از آن» در صفحات 175تا 182 به گونه مفصّل پيرامون آيه تطهير، جمع نمودن پيامبر اكرم (ص) اهل بيت خود را در زير عباء و دعاء در حق آنان،و ناميدن آنان به اين نام، و اجازه ندادن به ام سلمه براي پيوستن به آن جمع و...بحث نموده ام و همه بحمد الله جزء اعتقادات راسخ بنده مي باشد و در صحبت ها وبحث ها نيز مطرح مي سازم.

بنا بر اين معتقدم آيه تطهير در خانه ام سلمه و در شأن اهل بيت عصمت و طهارت نازل شده و ام سلمه اجازه ورود به آن جمع را نيافته است اما مطلبي كه به عنوان حديث كساء در آخر برخي مفاتيح ها منتشر شده از چند جهت اشكال دارد كه بنده ان ها را نيز مطرح ساخته ام كه اگر كسي پاسخ اشكال هايم را بگويد بسيار ممنون وسپاس گزارش خواهم بود.

الف) در آن حديثِ چاپ شده در آخر مفاتيح آمده كه پيامبر اكرم (ص) به خانه حضرت زهراء (س) رفت و فرمود: «من در بدن خود ضعفي مي يابم عباي خيبري را بياور و مرا با آن بپوشان.» در حالي كه طبق تمامي شأن نزولها نزول آيه در بيت ام سلمه بوده است و پيامبر اكرم ( ص) در آنجا اهل بيت را در زير عباء جمع نمود و سخني از ضعف بدني در آنها نيست.

ب) در آن حديث آمده كه پس از آن حضرت امام حسن (ع) وارد شد و به مادرش گفت «بوي جدّم رسول الله را استشمام مي كنم » و حضرت زهراء(س)نيز او را به سوي عباء راهنمايي كرد.

آيا با روحيه زهراء (س) سازگار است كه نگذارد پدرش كه ضعف بدني دارد و براي استراحت آنجا رفته استراحت كند و فوراً بچه خود را نزد او بفرستد؟

ج ) در حديث آمده كه جبرائيل به خداوندگفت:«آيا اجازه مي دهي به زمين هبوط كنم تا ششمي آنان باشم؟» در حالي كه در شأن نزولها آمده است ام سلمه از پيامبر (ص) اجازه خواست.حال سؤال اين است كه چرا و چگونه و به دست چه كسي پيامبر(ص) تبديل به خدا و ام سلمه تبديل به جبرائيل شده است؟

از سوي ديگر آيات قرآن ملائك را داراي مقام معلوم مي داند و بنابر اين او نمي خواهد براي كسب مقام زير عباء برود تا بخواهد از كسي اجازه بگيرد.

د) در آن حديث أمده جبرائيل از خداوند پرسيد:«پروردگارا چه كساني زير عبا هستند؟» در حالي كه براي ملائك عباء وغير عباء مانع شناخت نمي شود وجبرائيل به خوبي آنان را مي شناخت،به اين جهت بنده گفتم: اين حديث مطالبش و مضمونش اشكال دارد در حالي كه اصل واقعه كساء و در شأن اهل بيت بودن آن روشن و غير قابل شك است بنابر اين بايد سند اين حديث بررسي شود.

برخي از اهل مسجد گفتند: سندش خوب است، زيرا مرحوم شيخ عباس قمّي در مفاتيح آن را ذكر كرده است و بنده مفاتيح را ديدم و معلوم شد كه ايشان در مفاتيح آن را نياورده است و حتّي در هشت دعايي كه بعداُ خودش به مفاتيح ملحق كرده آن را نياورده است بلكه اسم آن هشت دعا را نوشته تا كسي چيز ديگري به آن ملحق نكند و سپس نوشته: «به لعنت خداوند قهّار و نفرين رسول خدا و ائمه اطهار عليهم السلام واگذار و حواله نمودم كسي را كه در مفاتيح تصرّف كند.»

و با اين حال و با كمال تأسّف انتشاراتي ها اين حديث را به مفاتيح ملحق كردند. بنا بر اين مرحوم شيخ عباس آن را در مفاتيح نياورده و به هيچ كسي نيز اجازه چنين كاري را نداده است،حال اگر كسي از اهل علم ودانش علاوه بر پاسخ دادن به پرسشهاي بالا اين سؤال را نيز پاسخ دهد كه چرا مرحوم قمّي اين حديث را در مفاتيح نياورد و چرا به آنان كه بر كتاب او چيزي بيفزايند، لعنت فرستاد، از او كمال تشكّر را دارم.

و بالأخره بنده به عنوان يك طلبه دوست دارم از سند اين حديث مطّلع شوم تا بدانم حديثي كه در آن شائبه توهين به حضرت زهرا(س) و حضرت جبرائيل وجود دارد داراي سند صحيحي هست تا به توجيه و دفاع از آن بپردازيم يا خير؟

اگر براي پرسشهاي مطرح شده جواب مناسبي يافت شد كه دوستان لطف نموده آن را به بنده برسانند تا علاوه بر افزوده شدن علمم آن را براي همگان بخوانم و اگر جواب قانع كننده اي يافت نشد يكي از اين دو احتمال در ذهن تقويت مي شود:

1. دشمنان ائمه اطهار خواسته اند از طريق جعلِ احاديثِ در ظاهر خوب و در واقع توهين أميز، ائمه ما را بد نام كنند و از رشد شيعه جلو گيري كنند.

2. دوستان نادان خواسته اند فضيلتي براي ائمه اطهار بسازند غافل از اين كه آن بزرگان آنقدر فضائل خوب و مسلّم دارند كه نيازي به اين كارها نيست بلكه ما چون مقام آنان را آن طور كه هست نمي دانيم مسلماً اين جعل احاديث به ضرر آنان و به ضرر شيعه تمام مي شود.

خداوندا به لطف و كرمت ما را از چشمه سار معارف اهل بيت سيراب بگردان وآنان را در قيامت شفيع ما قرار بده.

و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمين

 نظر سنجی

احمد عابديني